در قبایل عرب همواره جنگ بود، اما مكّه "زمین حرام" بود و چهار ماه رجب، ذیقعده، ذیالحجّه و محرّم، "زمان حرام". یعنی كه در آن جنگ حرام است.
دو قبیله كه با هم میجنگیدند، تا وارد ماه حرام میشدند، جنگ را موقّتاً تعطیل میكردند، امّا برای آنكه اعلام كنند كه در حال جنگند و این آرامش از سازش نیست، ماه محرّم رسیده است و چون بگذرد، جنگ ادامه خواهد یافت، سنّت بود كه بر قبّهی خیمهی فرماندهی قبیله، پرچم سرخی بر میافراشتند، تا دوستان، دشمنان و مردم، همه، بدانند كه جنگ پایان نیافتهاست.
امّا میبینند كه بر قبّهی آرامگاه حسین، پرچم سرخی در اهتزاز است.
بگذار این "سالهای حرام" بگذرد!
-------------------------------------------------------------------------------
از كتاب حسین وارث آدم
اثر دكتر علی شریعتی
جمعه هجدهم اسفند 1385 ساعت 20:13| نویسنده : سکینه باقری |
